คุณแม่ 30 คะแนน (My mother is not perfect)

มาตรฐาน

“คุณแม่ 30 คะแนน” เป็นนิยายภาพของ Takagi Naoko ว่าด้วยเรื่องของคุณแม่ลูกสามผู้ไม่ถนัดเรื่องทำอาหารและงานบ้านเอาซะเลย แม้จะทุลักทุเลกับการเลี้ยงลูกอยู่บ้าง แต่ทั้งครอบครัวก็สุขสันต์หรรษา ลันลา มีความสุขอยู่เสมอ และลูกๆ ก็ยังรักแม่เป็นชีวิตจิตใจ ทาเคงิ นาโอโกะ บอกว่า เธอเขียนเรื่องนี้จากประสบการณ์และความทรงจำในวัยเยาว์  (ในฐานะลูกสาวคนกลางของบ้าน) นอกจากนี้ก็ยังได้รับข้อมูลจากคำบอกเล่าระคนรำลึกความหลังของพ่อกับแม่และพี่สาว ที่สำคัญคือ “บันทึกการเลี้ยงลูก” ของคุณพ่อของเธอ ที่เก็บรายละเอียดทุกอย่างไว้ดีเยี่ยม

อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกถึงความทุ่มเทในการเลี้ยงลูกของแม่ชาวญี่ปุ่น (ถึงแม้ว่าจะไม่ perfect อย่างที่ผู้เขียนบอกไว้ก็ตาม) แถมยังได้เรียนรู้ถึงความคิดคำนึงของเด็กน้อยวัยเยาว์ที่พยายามเรียกร้องความสนใจจากแม่ จนบางครั้งก็เลยเถิดทำให้ตัวเองต้องเจ็บตัว รวมถึงลูกสาวที่ออกเสียงคำบางคำไม่ได้ (เช่น ส.เสือ) สุดแสนจะทำให้แม่กลุ้มใจ และพาลนึกไปว่า ตัวเองเลี้ยงดูลูกไม่ดีเหมือนคนอื่นเขา นอกจากนี้เรื่องราวในหนังสือก็ยังแฝงข้อคิดเกี่ยวกับการเลี้ยงดูลูก อย่างเช่น การซื้อของเล่นให้ลูกสาวสองคนเพียงชิ้นเดียว เพื่อให้รู้จักการแบ่งปัน

ที่ชอบที่สุดในเรื่อง ก็คือ ถึงแม้เรื่องราวในบ้านจะวุ่นวายเจี๊ยวจ๊าวแค่ไหน ทุกคนก็มีความสุข เป็นความสุขที่เกิดขึ้นเพราะคุณแม่ คนที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในบ้านนั่นเอง

ส่วนที่ชอบอีกอย่างในหนังสือก็คือ ปกใน ที่บรรดาผู้เขียน ผู้แปล และกองบรรณาธิการ พากันวงเล็บต่อหลังชื่อตัวเองว่า อาหารรสมือแม่สุดโปรดของตัวเองคืออะไร อ่านแล้วทำให้นึกถึงกับข้าวฝีมือแม่ (ตัวเอง) ทำเอาน้ำลายสอ (ฮา)

เหมือนกับทุกครั้งที่อ่านหนังสือ ความรู้สึกร่วมที่เกิดขึ้นทำให้ตัวเองนึกถึงแม่ในชีวิตจริง (เห็นด้วยกับ ทาคางิ นาโอโกะ อย่างยิ่งว่า แม่ผู้รักและทุ่มเทให้ลูกนั้นไม่ได้อยู่เพียงในฝัน) นึกถึงวัยเยาว์ของตัวเองที่เดินตามแม่ต้อยๆ ที่เป็นภาพจำและนึกถึงอย่างมีความสุขอยู่บ่อยๆ คือ ตอนที่แม่พาไป “ช้อนอีฮวก” (ทางเหนือจะมีอุปกรณ์ชนิดหนึ่ง ทำจากไม้ไผ่เป็นรูปสามเหลี่ยม มีด้ามจับ เรียกว่า “แซะ” ใช้หาพวกปลาเล็กปลาน้อย และอีฮวก (ลูกอ๊อดกบ) เวลาจะช้อน จะวางแซะไว้บนปลักโคลน แล้วใช้เท้าข้างหนึ่งกวาดดินโคลนที่มักจะมีปลาหรืออีฮวกปนอยู่เข้าไปในแซะ เมื่อยกแซะขึ้น น้ำและดินโคลนจะลอดแซะออกไป เหลือไว้แต่กุ้ง หอย ปลา หรืออีฮวก ที่ต้องการ) ตอนนั้นจำได้ว่าสิ่งที่กลัวที่สุดตอนช้อนอีฮวกคือ “ปลิง” แต่แม่ก็จะมีวิธีช่วยลดความกลัวให้ นั่นก็คือ เมื่อมีปลิงมาเกาะขาแม่ แม่ก็จะเรียกให้มาดู แล้วบอกวิธีว่า จะเอาปลิงออกจากขาได้ยังไง (สาธิตให้เห็นแบบจะๆ เนียนๆ ต่อหน้าเลย ฮ่าๆๆ)

เขียนไปก็คิดถึงความหลังครั้งเก่าที่มีความสุข การได้ทำกิจกรรมกับครอบครัวแบบรื่นรมย์นี่มันคือสุดยอดของความสุขในชีวิตจริงๆ และถือว่าโชคดีเอามากๆ ที่ปัจจุบันก็ยังมีโอกาสแบบนั้นเป็นครั้งคราว

วันก่อน กอดแม่แล้วรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง แม่ที่เคยแข็งแรงในอดีต ตอนนี้ตัวเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ถึงกำลังกายจะทดถอย แต่กำลังใจและการดูแลลูกก็ไม่เคยลดน้อยลงกว่าเดิม แม่ยังคงเตรียมอาหารอร่อยๆ ไว้ให้ทานทุกครั้งที่กลับบ้าน และแม่ยังคงจัดเตรียมของอร่อยๆ ไว้ให้ก่อนออกจากบ้านเสมอ (อาหารรสมือแม่สุดโปรด : แกงขนุน)

อยากบอกแม่ว่า แม่ คือผู้หญิงที่ดีที่สุด ในชีวิตของลูก แต่ลูกจะไม่บอกรักแม่ตรงนี้…เพราะจะไปบอกรักแม่ตรงหน้าค่ะ ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s