ไก่…ในอ้อมกอด

มาตรฐาน

ที่บ้านเลี้ยงไก่ชนไว้สองตัว ตัวหนึ่งชื่อ “สเตฟาน” (พ่อเรียกเจ้ากุ๊ก) อีกตัวหนึ่งชื่อ “ชีฟอง” (พ่อเรียกเจ้ากิ๊ก) ทั้งสเตฟานและชีฟองเป็นไก่ชนที่ไม่ได้เลี้ยงไว้ชน แต่เลี้ยงไว้ดูเล่น มันเลยมีนิสัยไม่ค่อยเหมือนไก่เท่าไร

อาหารสุดโปรดของทั้งคู่คือ “ทุเรียนทอดกรอบ” ประเภทว่าชอบมากถึงกับมา้อ้อนขอกิน เวลาที่ไ้ด้ยินเสียงแม่เปิดถุงกรอบแกรบ มันจะมายืนรอ และถ้าแม่เปิดถุงช้า มันจะกระโดดขึ้นมาจิกที่ถุง เหมือนกับจะบอกว่า “เร็วๆ หน่อย หรือเมื่อไรจะได้กินสักที” ดูเหมือนว่าทุกคนในครอบครัวก็จะหลงไก่สองตัวนี้มาก โดยเฉพาะสเตฟาน ซึ่งมีนิสัยชอบมายืนใกล้ๆ ชอบขึ้นมายืนบนอกหรือขาเวลาที่พ่อหรือแม่นอนเล่นใต้ถุนบ้าน เรียกได้ว่ามันคงเป็น สัตว์เลี้ยงแสนรักของครอบครัวของเราไปแล้วล่ะ

ยังไงก็ตาม วีรกรรมของสเตฟานที่ทำให้เกือบๆ ต้องถูกเนรเทศออกไปนอกบ้านก็มีอยู่ไม่้น้อย อย่างวันหนึ่ง ไม่รู้ว่ามันหงุดหงิดเรื่องอะไร ขณะที่พ่อกำลังโปรยข้าวให้ มันก็เข้ามาดีดที่หน้าแข้งพ่อ ทำเอาพ่อเลือดไหลโชกเพราะเดือยของมันทั้งยาวและแหลม (ตามประสาไก่ชน) ทำเอาพ่อเซ็ง เลยยกเจ้าสเตฟานให้น้าชายที่เลี้ยงไก่ชนไป กะว่าจะไม่เลี้ยงอีกต่อไปแล้ว (เนื่องจากเลี้ยงแล้วไม่เชื่อง…ฮึ่ม!)

ตอนนั้นผู้เขียนไม่ได้อยู่บ้าน เมื่อรู้ว่าสเตฟานถูกยกให้คนอื่นไปแล้ว เลยขอร้องให้พ่อขอกลับมาเลี้ยงใหม่ และเสนอให้ตัดเดือยออก เพราะยังไงก็ไม่ต้องการเอาไปชนกับใครที่ไหนอยู่แล้ว (ที่ต้องตัดเดือยออกเพราะกลัวมันจะเผลอดีดเท้าแม่ เนื่องจากแม่เป็นเบาหวาน ถ้าเท้าเป็นแผลจะรักษาลำบาก) เจ้าสเตฟานจึงได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเดือยที่สั้นกุด

ปรากฎว่าในระหว่างที่สเตฟานอยู่กับน้าชายนั้น มันก็ถูก train ให้เป็นเหมือนไก่ชนทั่วไป เช่น ถูกจับให้วิ่งออกกำลังกาย ให้ชน (ซ้อม) กับไก่ตัวอื่น (ประมาณว่าถูกจับไปเข้าค่ายดัดสันดาน) พอมันกลับมานิสัยเลยไม่เหมือนเดิม จากที่เคยยอมให้กับชีฟอง คราวนี้ไม่ยอมแล้ว ภาพแบบนี้เลยเกิดขึ้นบ่อยๆ

จากเดิมที่เคยขังไว้ในกรงเดียวกัน ตอนนี้ทำไม่ได้แล้ว ต้องกั้นกรงออกเป็นสองส่วน แล้วให้แยกกันอยู่ เวลาปล่อยออกมาเล่นข้างนอกก็ต้องคอยระวังไม่ให้ชนกันจนเลือดตกยางออก (โชคดีที่ไม่มีเดือยแล้ว…เลยไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร)

ยังไงก็ตาม เวลาที่มันไม่คึกจัดแบบนี้ มันก็เป็นไก่ที่น่ารักมาก ที่ชอบก็คือมันยอมให้กอดนิ่งๆ เวลาเอามือลูบหัวมันเบาๆ มันจะค้อมหัววางพักบนข้อศอกเงียบๆ แบบนี้

เฮ้อ…ไก่อะไรก็ไม่รู้…น่ารักจริงๆ

4 responses »

  1. คนถ่ายรูปให้คือหลานสาวค่ะ ตอนอ่านความเห็นของอาจารย์ให้ฟัง แกดีใจใหญ่เลย (ชอบที่มีคนชม ^^) เดี๋ยวถ้าไปดอยแม่อูค้อกับปาย จะเขียนเรื่องมาลงอีกค่ะ จะเที่ยวเผื่ออาจารย์ด้วยนะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s