CU-TEP (สอบภาษาอังกฤษขั้น “เทพ”)

มาตรฐาน

ด้วยความที่หลานสาวเรียนอยู่ชั้น ม.5 แล้ว ช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่เขาขนขวายหาที่เรียนพิเศษ เพื่อเตรียมตัวสอบ “แกะ” GAT และ “แพะ” PAT (ขอแซวหน่อยเถอะว่า…เหมือนจับแพะชนแกะ อย่างที่เขาลือกัน) รวมไปถึงการสอบอื่นๆ เช่น SMART-1, TU-GET, และ CU-TEP และอีกสารพัดสารพันการสอบ ซึ่งทำให้ต้องเรียนเสริมทั้งเสาร์-อาทิตย์ เห็นแล้วเหนื่อยแทน โชคดีที่เจ้าหลานสาวคนนี้เป็นคนรักเรียน เลยทำให้ทั้งพ่อและแม่ไม่ลำบากใจ (…อดนึกถึงระบบการศึกษาของประเทศเราไม่ได้ การเรียนในระบบไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะทำให้เด็กสอบเข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยแล้วหรือนี่?)

พูดถึงระบบการศึกษาบ้านเราแล้วให้นึกสงสัย…เพราะผู้กำหนดนโยบายมักจะพูดเสมอว่าให้นักเรียนเรียนแบบ “เก่ง ดี และมีความสุข” โดยส่วนตัวคิดว่าเด็กที่จะเก่ง ดี และมีความสุขได้ในเวลาเดียวกันต้องมีความพร้อมหลายอย่างในชีวิต โดยเฉพาะพื้นฐานทางด้านครอบครัว คนที่มีพื้นฐานทางครอบครัวดีสามารถเป็นเด็กที่ดีและมีความสุขได้ แต่อาจไม่เก่ง ในขณะที่เด็กเก่งและดี ก็อาจมาจากครอบครัวที่ไม่พร้อมทางด้านเศรษฐกิจ ซึ่งส่งผลให้เขาไม่สามารถมีความสุขได้เต็มที่ (เพราะอาจต้องดิ้นรนหาเลี้ยงครอบครัวในขณะเรียนหนังสือด้วย)

โดยหลักแล้ว การส่งเสริมให้เด็กเป็นคนดีและมีความสุขน่าจะส่งผลให้อนาคตของสังคมและประเทศชาติเป็นไปในทิศทางบวกมากกว่าแค่เก่งอย่างเดียว (แต่ไม่สนใจใคร) แต่ระบบการศึกษาบ้านเรา (ถึงจะบอกว่าอยากให้เด็กทั้งเก่ง ดี และมีความสุข) กลับสนใจแต่ความเก่ง หากไม่เก่ง (GPA ต่ำ) ก็เข้าเรียนไม่ได้…สอบชิงทุนไม่ได้ หรือตกเกณฑ์การพิจารณาไปเลย เช่น ข้อกำหนดของผู้ที่จะได้ทุนของหลายๆ หน่วยงานที่กำหนดให้ผู้สมัครรับทุนเรียนปริญญาเอกต้องจบปริญญาตรีด้วยเกรดเฉลี่ย 3.00 ปริญญาโท 3.50 …และเท่าที่ทราบ ส่วนใหญ่ผู้ที่ได้รับทุนมักจะเป็นผู้ที่ได้เกียรตินิยมตอนที่เรียนปริญญาตรี

ในเมื่อนโยบาย (ที่เราวาดฝัน) กับระบบของการคัดเลือกนักศึกษาไม่สอดคล้องกันแบบนี้ แล้วจะให้ผู้ปกครอง (ที่อยากให้ลูกเรียนอย่างมีความสุข…ไม่ต้องเก่งมากก็ได้) และเด็ก (ที่อยากมีความสุขกับการเรียน…แต่สุขมากไม่ได้เพราะอาจสูญเสียโอกาสทางการศึกษาในอนาคต) ทำอย่างไร?…

เอ้า..ว่าจะคุยเรื่อง CU-TEP ไหงกลายเป็นเรื่องระบบการศึกษาไปได้…เข้าเรื่อง CU-TEP กันก่อนดีกว่านะคะ

เรื่องของเรื่องก็คือ วันนี้หลานสาวต้องไปสอบ CU-TEP ที่จุฬาฯ อ้ายเราก็คิดว่ายังไงก็ต้องไปส่งและรอสอบอยู่แล้ว เลยไปลงทะเบียนสอบกับเขาด้วย (ขี้เกึยจนั่งรอเฉยๆ) ก่อนสอบก็ยังมานั่งแปลกใจกับตัวเอง นึกไม่ออกว่าคิดแบบนี้ได้ไง คือการไปนั่งรอน่าจะสบายกว่า เพราะไม่ต้องเสียเงิน ไม่ต้องปวดหัวกับการทำข้อสอบ แต่กลับเลือกที่จะไปสอบเป็นเพื่อน

แต่พอหลังสอบก็คิดว่าตัดสินใจไม่ผิดที่ทำแบบนี้ อย่างน้อยก็ได้ประสบการณ์ ได้เข้าใจในสิ่งที่เด็กหลายๆคนต้องเผชิญ และทำให้กลับมาย้อนทบทวนตัวเองได้อีกครั้ง เนื่องจากมีคนถามว่าไปสอบกับหลานแบบนี้ ไม่กลัวที่จะได้คะแนนน้อยกว่าหลานเหรอ? ตอบได้คำเดียวว่า “ไม่กลัว” และ “เป็นไปได้ด้วยที่หลานสาวจะได้คะแนนดีกว่า” เพราะการสอบก็คือการสอบ มันเป็นเพียงบทพิสูจน์ความรู้ความสามารถบางเรื่องในเสี้ยวหนึ่งของชีวิตเราเท่านั้นเอง (โดยเฉพาะเรื่องของภาษา ที่ไม่ใช่ภาษาของเราเอง) คือการที่ร่ำเรียนสูงๆ ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะสามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างได้ดีกว่าคนอื่น ถ้าแข่งกันล้างรถ…เราคงแพ้เด็กปั๊ม หรือถ้าแข่งกันตอบปัญหาความรู้ทั่วไปกับเด็ก ป.4 เรา (คนอายุเยอะ) ย่อมมีโอกาสแพ้มากกว่าชนะแน่นอน ยิ่งถ้าขาดการเตรียมความพร้อมด้วยแล้ว…ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ว่ากันว่า…อย่ากลัวที่จะแพ้ เพราะการแพ้สอนเราได้ดีกว่าการชนะ แต่หากชนะ ก็ขอให้ชนะแบบอ่อนน้อมถ่อมตน

ต้องขอบคุณการสอบ CU-TEP (ในห้องสอบเขาประกาศว่า สอบ “ซียู เทพ” ชัดเจนมาก เลยอดเอามาแซวใน blog ไม่ได้ว่า เป็นการสอบภาษาอังกฤษขั้นเทพจริงๆ) เพราะนอกจากจะทำให้คนเขียน blog ได้รับประสบการณ์ที่ดีแล้ว ยังทำให้ค้นพบวิธีสอนตัวเองให้เป็นคนพร้อมที่จะเรียนรู้ และพร้อมที่จะยอมรับความเป็นจริงของชีวิตด้วย…ไม่ธรรมดาจริงๆ

3 responses »

  1. ดีจริงๆ เป็นความจริงของชีวิตที่เห็นด้วยมากๆ อยากปลูกถั่วงอกด้วย เดี๋ยวมาสอนด้วยน๊า

  2. ขอบใจมากจ้า ช่วงนี้มีเวลาเข้ามาอ่าน blog ด้วยเหรอจ้ะ (ขอแซวหน่อย ^^) ว่าแต่ใช้ชื่อ “วันนี้” ไม่ใช่ “อันนี้” ใช่ไหม? (แซวอีกรอบ) 555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s