คำอธิษฐานของน้องเหมียว

มาตรฐาน

DSCF0025

“เหมียว…เหมียว…” หวัดดีค่ะ
หนูเป็นแมวแสนสวย (แต่แม่ใหญ่บอกว่าแสนซุ่มซ่าม) ชื่อ “แกงคั่ว”  หนูเป็นผู้หญิงนะคะ (ถึงหน้าตาจะโหดไปหน่อย) โปรดอย่าเข้าใจผิด (ที่บ้านเข้าใจผิดประจำ ชอบคิดว่าหนูเป็นทอมอยู่เรื่อย) ตั้งแต่เกิดมาหนูไม่เคยเห็นหน้าพ่อและแม่เลย จำได้แค่มีพี่สาวตัวหนึ่งชื่อ “แกงส้ม” แต่พี่สาวก็อายุแสนสั้น ด่วนจากไปเพราะถูกรถชนตั้งแต่หนูอายุได้สองเดือน หนูเลยต้องอยู่ตัวเดียวเรื่อยมา เป็นเด็กกำพร้าไร้คนเหลียวแล

วันที่พี่แกงส้มตาย หนูเอาแต่ร้องไห้แอบซุกตัวอยู่ใต้ถุนบ้านหลังหนึ่ง เสียงร้องไห้ของหนูคงดังน่าดู ทำให้เจ้าของบ้าน (แม่ใหญ่) มาพบเข้า และตัดสินใจรับหนูไว้เป็นลูกบุญธรรมด้วยความสงสาร แม่ใหญ่เล่าให้ฟังว่า ตอนนั้นหนูตัวเล็กมาก ผอมกระหร่อง ไม่ยอมกินข้าวกินปลา ต้องหานมอุ่นๆ ให้กิน ต้องพาไปฉีดวัคซีน ต้องดูแลสารพัด จนกระทั่งหนูเริ่มอ้วนท้วนสมบูรณ์ สงสัยความอ้วนของหนูจะไปเตะตาเจ้าถิ่นแถวๆ นั้นเข้า วันหนึ่งหนูเลยถูกกัดที่คอและหางเป็นแผลเหวอะหวะ แม่ใหญ่บอกว่าหนูเป็นแมวประหลาด (และประสาทช้า) ไม่ยอมวิ่งหนีตอนที่จะถูกทำร้าย ได้แต่คู้ตัวลงนอนและร้องเหมียว…เอ้า ก็ใครจะรู้เล่า นึกว่าเจ้าแมวใหญ่ตัวนั้นมันจะเล่นด้วย หนูเป็นลูกสาวตัวเดียวนะ ไม่เคยมีเพื่อนเล่นมาก่อน เลยไม่มีประสบการณ์…และหนูคิดว่าเขาคงจะเล่นจริงๆ ล่ะมั้ง เพียงแต่เป็นการเล่นที่เจ็บน่าดู ลงท้ายก็เลยต้องไปนอนโรงหมอถึง 3 วัน

และหลังจากมีประสบการณ์ไปนอนโรงหมอครั้งแรก หลังจากนั้นหนูก็มีประสบการณ์ตามมาอีกโชกโชน (ยิ่งนับไอ้ที่ต้องไปๆ กลับๆ ก็ยิ่งนับไม่ถ้วน) อาจเพราะนิสัยซนๆ (แสบๆ) ของหนูก็ได้

อย่างวันหนึ่ง หนูเห็นพี่สาว (ลูกสาวแม่ใหญ่) เดินมา ก็เลยอยากวิ่งโชว์แบบเร็วจี๋และตีลังกาให้พี่สาวดู หนูจึงวิ่งผ่านพี่สาว โดดขึ้นโซฟา แล้ว…ลื่นตกลงมา (เพราะเป็นโซฟาหนัง) ยังไม่ทันตีลังกา ตัวก็ไถลตกลงไปบนพื้น และไถลต่อไปชนกับประตูกระจกดังปัง…ทำให้เล็บเท้าฉีกเลือดไหล (จนได้) และอีกวันหนูมุดเข้าไปในถุงกอล์ฟของพ่อใหญ่ แล้วหาทางออกไม่เจอ แม่ใหญ่ต้องเทหนูออกมา แต่กว่าจะเอาหนูออกมาได้แม่ใหญ่ก็เหงื่อตก เพราะตอนที่แม่ใหญ่พยายามเทหนูออกมา หนูกลัวมาก เลยเกาะด้านในของถุงกอล์ฟซะแน่น ได้ยินแม่ใหญ่พูดว่า เกือบต้องผ่าถุงกอล์ฟเอาตัวหนูออกมาซะแล้ว

วีรกรรมสุดแสบของหนูยังมีอีกมากมาย แต่หนูไม่เล่าให้ใครฟังหรอก ที่จะเล่าก็คือการไปนอนโรงหมอครั้งที่นานที่สุด เพราะอะไรนะเหรอ…ก็เพราะความเป็นผู้หญิงของหนูน่ะสิ…พ่อใหญ่กลัวหนูท้องไม่มีพ่อ เลยตัดสินใจพาไปทำหมัน ปกติการทำหมันจะใช้เวลาอยู่โรงหมอประมาณ 7 วัน หลังตัดไหมก็กลับบ้านได้ แต่ของหนูใช้เวลาเกือบเดือน เพราะแผลที่เย็บไว้เกิดการอักเสบไม่ยอมติด ทำให้ท้องหนูเป็นรูกลวงโบ๋ หนูต้องอยู่โรงหมอนานซะจนหงอย  กว่าจะกลับมาร่าเริงได้เหมือนเก่าใช้เวลาเกือบสามเดือน หนูจึงสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้ตัวเองเจ็บอีก (กลัวโรงหมอที่สุด) อ่ะ…แต่เมื่อวานหนูก็ตกเตียงอีกแล้ว โชคดีที่ไม่เป็นอะไร

ยังไงก็ตาม ตอนนี้หนูอยู่ที่บ้านแม่ใหญ่อย่างมีความสุข อาหารก็ดี ดนตรีก็ไพเราะ (คำนี้คุ้นๆ อยู่นา) และสนุกกับการไปเที่ยวนอกบ้านทุกวัน โดยไม่ห่วงเรื่องที่จะทำให้ที่บ้านไม่สบายใจ (มีลูกแบบไม่ตั้งใจ unwanted child) และนี่คือคำอธิษฐานของหนู “เกิดชาติหน้าฉันท์ใด หากได้เป็นแมวอีก ขอให้มีคนรับไปเลี้ยงทุกชาติทุกชาติไป..สาธุ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s