เรื่องเล่าจากห้อง ICU ตอนที่ 2: หัวหน้าห้อง

มาตรฐาน

15 กรกฎาคม…

วันนี้เหตุการณ์ใน I.C.U เงียบสงบมาตั้งแต่เช้า แต่พอใกล้เที่ยงก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ สาเหตุคงเป็นเพราะลุงวิชัย คนไข้เตียง 6 ดึงท่อช่วยหายใจออกมายาวเหยียด ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของพี่อุ๋มพยาบาลเจ้าของไข้ ที่วิ่งเข้าไปจับมือลุงวิชัยไว้ไม่ทัน เสียง..เผียะ อันดับแรกเกิดจากฝ่ามือของพี่อุ๋มกระทบเข้ากับต้นแขนของลุงวิชัย เสมือนการลงโทษ แล้วก็ตามด้วยเสียงการร้องขอความช่วยเหลือว่าใครก็ได้ตามหมอมาเร็ว(เรื่องเสียงเผียะครั้งแรกนั้น

พี่อุ๋มมาอธิบายตอนหลังว่า ตอนนั้นตกใจไม่ได้ตั้งใจทำร้ายลุงวิชัยหรอก แต่พี่แก้วแซวว่าพี่อุ๋มทำไปตามสุภาษิตโบราณที่ว่า ” รักวัวให้ผูกรักคนไข้เหมือนลูกให้ตี ” พี่อุ๋มทำท่าค้อนน้อยๆ เป็นทำนองว่า อย่าให้ถึงคราวตัวเองบ้างก็แล้วไป) ลุงวิชัยต้องถูกจับใส่ท่อช่วยหายใจอีกครั้ง เพราะคุณหมอลงความเห็นว่า ยังหายใจด้วยตัวเองไม่ได้ นอกจากนี้ ในขณะที่กำลังพยายามใส่ท่อช่วยหายใจนั้น หัวใจของลุงวิชัยก็เต้นช้าลงอย่างเห็นได้ชัด พี่อุ๋มบอกว่าถ้าช่วยได้ช้ากว่านี้อีกนิด ลุงวิชัยเห็นท่าจะแย่ คราวนี้ลุงวิชัยจึงถูกผูกมือไว้ทั้งสองข้าง พร้อมกับเสียงสำทับของพี่อุ๋มว่าห้ามทุกคนปล่อยอย่างเด็ดขาด

เวลาผ่านไปหลายอึดใจ พี่ๆพยาบาลทุกคนเลิกสนใจลุงวิชัยกันแล้ว มัวแต่ช่วยกันดูแลป้าพลอยคนไข้เตัยง 1 ที่กำลังหายใจหอบเหนื่อยอยู่ มีแต่เพียงน้องแจ่มเท่านั้นที่ว่างพอจะจับตาดูลุงวิชัยอยู่เหมือนเดิม และแล้วน้องแจ่มก็ได้พบความแปลกใจในความเก่งกาจและความพยายามของลุงวิชัย หลังจากที่รู้สึกตัวดีหันซ้ายแลขวาแล้วพบว่าไม่มีใครสนใจแล้ว ลุงวิชัยก็ใช้เท้าข้างขวาเอื้อมมาแกะผ้าผูกข้อมือซ้าย โดยใช้นิ้วหัวแม่เท้าและนิ้วชี้ช่วยกัน ปมที่ 1 หลุดออกไปอย่างง่ายดาย ปมที่ 2 กำลังคลายตัวออกอย่างช้าๆ… แล้วน้องแจ่มก็นึกขึ้นได้ จะมามัวทึ่งอยู่ไม่ได้แล้ว ต้องบอกใครสักคน แต่ทำยังไงดี น้องแจ่มเองร้องตะโกนไม่ได้(เพราะใส่เครื่องช่วยหายใจอยู่เช่นกัน) มือไวเท่าความคิด น้องแจ่มใช้มือตบที่นอนดังปังๆ พี่อุ๋มหันมาส่งสายตาถามว่าน้องแจ่มจะเอาอะไร น้องแจ่มได้ทีชี้มือไปยังเตียงของลุงวิชัย พี่อุ๋มมองตามมือน้องแจ่มแล้วตาเหลือกด้วยความตกใจ เรียกชื่อลุงวิชัยเสียลั่นห้อง(พี่อุ๋มบอกว่านี่เป็นกลเม็ด ใช้เสียงสยบความเคลื่อนไหว) ลุงวิชัยชะงักไปชั่ววินาทีพี่อุ๋มก็เข้าถึงตัว คว้าหมับไปที่มือข้างที่กำลังจะหลุดเป็นอิสระอย่างทันท่วงที

และแล้วคราวนี้ลุงวิชัยก็ถูกผูกทั้งแขนและขา(พร้อมด้วยคำเทศนาจากพี่อุ๋มอีกกัณฑ์ใหญ่) ส่วนน้องแจ่ม(นางเอกของเรื่อง)ก็ได้รับคำชื่นชมไปตามระเบียบ พี่อุ๋มบอกว่า น้องแจ่มเป็นผู้ช่วยชีวิตลุงวิชัยไว้แท้ๆ เพราะครั้งนี้หากท่อช่วยหายใจหลุดอีก อาจจะไม่มีโอกาสรอด จริงอยู่ตอนนี้ลุงวิชัยอาจรู้สึกไม่พอใจในสิ่งที่น้องแจ่มทำลงไป แต่วันหนึ่งหากแกมีอาการดีขึ้น แกจะต้องรู้สึกขอบใจในการกระทำของน้องแจ่มเป็นแน่ น้องแจ่มฟังแล้วรู้สึกปลื้ม นึกไม่ถึงว่าคนไข้อาการหนักอย่างน้องแจ่มก็สามารถทำประโยชน์ให้กับใครๆได้ พี่แก้วแอบมากระซิบกับน้องแจ่มว่า ตั้งแต่นี้ต่อไปจะยกให้น้องแจ่มเป็นหัวหน้าห้อง คอยเป็นหูเป็นตาให้พวกพี่ๆ แหม…เท่ไม่เบาเลยตำแหน่งนี้ คืนนี้น้องแจ่มต้องนอนหลับฝันดีแน่…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s